boring tsong.
ang sarap sigurong lumipad...
mamatay, lumipad, magsaya, humalakhak na parang wala nang bukas...
masaya din kayang mabuhay?
poem?: nais ko lang sana, makita ang iyong pagtitig...
nais ko lang sana, marinig ang iyong tinig...
nais ko lang sana, mamatay sa iyong piling...
ni hindi man lang pinagbigyan ng tadhana...
ni wala man lang pagasang mamayapa...
ni minsan, di mo man lang natutunang ibigin...
ngayo'y nananahimik, samu't-saring anino aking nagambala...
para lamang maramdaman ang iwa ng iyong kapalaran.
so sad.
current mood= suicidal and hopelessly inlove...
masakit ang mabuhay sakin ngayon...kasi, di ko talaga matuon sa isip ko na kahit kailan, hindi nya talaga ako kaya o maaari man lang mahalin na higit pa sa pagmamahal ng isang kaibigan. sana nga hindi nya 'toh mabasa...pero sige, bahala na, hindi nya naman alam na sobra-sobra na yung hinanakit ko, kasi hinding-hindi ko talaga matanggap. kahit anung pilit talaga na ialis ko sya sa isip ko, hindi ko talaga magawa.alam kong nakakainis isipin na iba talaga yung pinagtutuunan nya ng pansin...mas nakakainis kasi wala talaga akong magawa.para na ngang telenovela 'tong buhay ko eh... punyeta talaga. bahala na nga. hindi na'ko aasa dahil alam kong masasaktan lang ako...kumbaga, kung sobra-sobra ang maibibigay ko sakanya, alam kong maaari nya akong saktan ng mas higit pa doon, ang malala pa dyan, hindi nya mamamalayan na nasasaktan na nya pala ako. .....nakakaiyak.
(sorry ah, di kasi kita yung unang entry...) |